Jannes de Vries

Jannes de Vries werd geboren in het Drentse Meppel. Ondanks de bezwaren van zijn ouders schreef Jannes de Vries zich in 1920 in voor de Normaalschool voor Tekenleraren in Amsterdam. Hij slaagde voor het diploma hand- en lijntekenen en vertrok naar Parijs, het ‘mekka van de kunst’. Daarna reisde Jannes door naar Rome, Florence en Noord-Afrika.

Jannes de Vries werd in 1924 lid van De Ploeg, en werd in 1926 voorzitter. Jannes de Vries is een kunstenaar die binnen De Ploeg een bijzondere positie innam. In 1983 werd hem het ere-lidmaatschap van De Ploeg toegekend.
In 1923 reisde Jannes de Vries via Clermont-Ferrand naar Florence en Rome. Het dure leven in Rome deed hem uitwijken naar het kunstenaarsdorp Anticoli Corrado, waar hij kunstenaars uit andere delen van Europa ontmoette. Van hieruit maakte hij een tocht naar Lipari, waar hij getroffen werd door de rijke kleurschakeringen. De schilderijen die hier ontstonden behoren tot het beste van zijn oeuvre. In het schilderij ‘Vulcano’ (olieverf op papier, 1924) is de verandering in zijn manier van werken zichtbaar. Hij schrijft daarover (Siersma, 2004, 18): ’Ik ervaar hoe langer hoe meer dat ik een totaal bewegingsbeeld moet vasthouden en dit ‘geziene’ in mij moet laten groeien. Zo verplaatst mijn werkterrein zich van buiten naar binnen, al kom ik ook nog steeds met bergen notities thuis’.
In 1970 werd aan Jannes de Vries de Culturele Prijs van de provincie Groningen toegekend. Ook werd hij benoemd tot erelid van kunstkring De Ploeg. Zijn werken bevinden zich in diverse particuliere collecties en zijn te zien in oa het Groninger museum.