Lambertus Zijl (1866–1947) was een Nederlandse beeldhouwer en medailleur. Hij werd geboren in Kralingen en volgde zijn opleiding in Amsterdam. Zijl werkte in een periode waarin beeldhouwkunst, architectuur en toegepaste kunst steeds vaker met elkaar werden verbonden.
Vanaf de jaren 1890 werkte hij samen met architect H.P. Berlage. Voor verschillende gebouwen ontwierp Zijl beeldhouwwerk dat onderdeel werd van de architectuur. Het bekendste voorbeeld is de Beurs van Berlage in Amsterdam, waarvoor hij onder meer reliëfs en monumentale figuren vervaardigde.
Naast zijn werk voor gebouwen maakte Zijl zelfstandige beelden, portretten, penningen en kleinere sculpturen. Mensen en dieren keren regelmatig terug als onderwerp. In deze vrije werken kon hij losser modelleren dan bij zijn architectonische opdrachten.
Zijn werk varieert daarmee van monumentale beeldhouwkunst tot kleine, meer intieme beelden.
Werk van Lambertus Zijl bevindt zich onder meer in de collecties van het Rijksmuseum, het Kröller-Müller Museum en Kunstmuseum Den Haag.
Zijl genoot tijdens zijn leven al aanzien als beeldhouwer. In 1926 organiseerde de Nederlandse Kring van Beeldhouwers ter ere van hem een tentoonstelling in het Stedelijk Museum Amsterdam. Zijn werk voor Berlage en zijn zelfstandige sculpturen vormen samen een belangrijk deel van zijn kunstenaarschap.
