Fons Bemelmans werd op 8 januari 1938 geboren in Maastricht. Al op jonge leeftijd kreeg hij belangstelling voor de beeldende kunst. In 1955 begon hij aan de opleiding tot edelsmid aan de Stadsacademie voor Toegepaste Kunsten in Maastricht. In 1958 won hij daar de Sint-Lucasprijs. Tussen 1960 en 1962 vervolgde hij zijn studie bij professor Ludwig Gies aan de Kölner Werkschulen in Keulen. Daarna reisde hij naar Milaan, waar hij zijn opleiding bij Luciano Minguzzi aan de Accademia di Belle Arti di Brera rond 1963 afrondde.
Bemelmans was actief in verschillende disciplines: beeldhouwkunst, schilderkunst, grafiek, edelsmeedkunst en penningkunst. Zijn werk is overwegend figuratief en herkenbaar aan vloeiende, organische lijnen en een evenwichtige vormgeving. Zijn stijl heeft vaak een klassieke inslag, met menselijke en dierlijke figuren die hij onder meer in brons uitvoerde. Kracht, evenwicht, beweging, harmonie en spiritualiteit zijn terugkerende thema’s in zijn werk, soms met verwijzingen naar mythologische onderwerpen.
In 1999 werd Fons Bemelmans benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, als waardering voor zijn langdurige bijdrage aan de Nederlandse beeldhouwkunst.
Exposities en musea
Door de jaren heen presenteerde Bemelmans zijn werk op kunstbeurzen, in musea en in de openbare ruimte.
Zijn bronzen sculpturen waren te zien op TEFAF Maastricht en PAN Amsterdam. Ook op internationale beurzen in België en Duitsland werd zijn werk gepresenteerd.
In 2013 wijdde Museum Valkenburg een overzichtstentoonstelling aan zijn oeuvre, waarin werk uit ruim vijf decennia werd samengebracht. Daarnaast was zijn werk te zien in Museum Beelden aan Zee in Scheveningen, Museum De Buitenplaats in Eelde en verschillende Limburgse instellingen.
Bemelmans realiseerde ook talrijke beelden voor de openbare ruimte. Monumentale werken van zijn hand zijn onder meer te vinden in Maastricht, Venlo, Roermond, Heerlen, Utrecht, Soest, Terneuzen en Zwolle.
