Andries Hendrik (Henk) Munnik was een Nederlandse kunstenaar met een breed werkterrein. Hij was actief als kunstschilder en tekenaar en hield zich daarnaast bezig met boekbandontwerp en illustratie. Vanaf 1937 werkte en woonde hij in Den Haag, een stad die gedurende zijn lange loopbaan een centrale rol zou blijven spelen.
Zijn artistieke opleiding volgde Munnik aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Na het afronden van zijn studie bleef hij aan de academie verbonden, waar hij gedurende vijfendertig jaar als docent werkzaam was en een belangrijke bijdrage leverde aan het kunstonderwijs.
In zijn eigen werk ontwikkelde Munnik zich als een veelzijdig kunstenaar. Aanvankelijk lag de nadruk op figuratieve onderwerpen, waaronder stillevens, naakten, portretten en dorpsgezichten. In de loop van zijn carrière verbreedde hij zijn beeldtaal en ging hij experimenteren met abstractie, een ontwikkeling die vooral vanaf het einde van de jaren zestig zichtbaar werd. Deze combinatie van figuratie en abstractie kenmerkt zijn oeuvre.
Zijn werk vertoont invloeden van kunstenaars als Dick Ket, Pyke Koch en Georges Braque, en wordt regelmatig in verband gebracht met de École de Paris.
Munnik was actief binnen het Haagse kunstleven. Tussen 1951 en 1957 maakte hij deel uit van de kunstenaarsgroep Verve en hij was lid van het Haagse schildersgenootschap Pulchri Studio.
Het werk van Henk Munnik is opgenomen in uiteenlopende collecties, waaronder die van het Gemeentemuseum Den Haag, en bevindt zich daarnaast in toonaangevende nationale en internationale bedrijfs-, museum- en particuliere verzamelingen.
